ปกครองด้วยความเรียบง่าย

บทที่ 37
ปกครองด้วยความเรียบง่าย

เต๋าไม่เคยกระทำ
แม้กระนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็สำเร็จลุล่วงลง
หากกษัตริย์และเจ้านครสามารถรักษาเต๋าไว้ได้
โลกก็จะเปลี่ยนแปลงไปโดยความต่อเนื่อง
เมื่อโลกเปลี่ยนแปลงไปและเกิดการกระทำต่างๆ ขึ้น
จงปล่อยให้ความเรียบง่ายแต่บรรพกาลเป็นผู้ควบคุมการกระทำ
ความเรียบง่ายแต่บรรพกาลนี้ไร้ชื่อ
มันช่วยขจัดความอยากทั้งปวง
เมื่อขจัดความอยากได้
ความสงบย่อมเกิดขึ้น
ดังนั้นโลกย่อมถึงซึ่งสันติสุข

จากหนังสือวิถีแห่งเต๋า คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง

ชนะแข็งด้วยอ่อน

บทที่ 36
ชนะแข็งด้วยอ่อน

ผู้ที่ถูกลดทอน
จะต้องมีมากมาก่อน
ผู้ที่อ่อนแอ
จะต้องเข้มแข้งมาก่อน
ผู้ที่ตกต่ำ
จะต้องยิ่งใหญ่มาก่อน
ผู้ที่ได้รับ
จะต้องให้มาก่อน
เหล่านี้คือนัยที่แสดงออกให้ปรากฎ

ความอ่อนละมุนมีชัยเหนือความแข็งกร้าว
ควรปล่อยให้มัจฉาอยู่ในสระลึกจะดีกว่า
เหมือนดั่งเก็บงำศัตราวุธทั้งมวล
ของบ้านเมืองไว้มิให้ใครและเห็น

จากหนังสือวิถีแห่งเต๋า คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง

ลักษณะเด่นคือความสำคัญ

บทที่ 35
ลักษณะเด่นคือความสำคัญ

ยึดมั่นในหนทางอันยิ่งใหญ่ (เต๋า)
และโลกทั้งโลกก็จะดำเนินรอยตาม
ตามรอยนี้ก็จะนิราศจากภัย
มีชีวิตอยู่ด้วยความรุ่งเรือง สันติสุข และมั่นคง

ดนตรีเสนาะอาหารโอชะ
มักทำให้ผู้เดินทางต้องหยุดยั้ง
แต่เต๋านั้นจืดชืดจนไร้รสชาติ
มองหาก็ไม่อาจเห็น
ฟังดูก็ไม่ได้ยิน
แต่เมื่อนำมาใช้
คุณประโยชน์นั้นจะไม่มีวันหมดสิ้น

จากหนังสือวิถีแห่งเต๋า คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง

เต๋าอันยิ่งใหญ่

บทที่ 34
เต๋าอันยิ่งใหญ่

เต๋าอันยิ่งใหญ่นั้นไหลบ่าท่วมท้นไปทุกแห่งหน
เหมือนกับสายน้ำอาจไหลไปทางซ้ายหรือทางขวา
สรรพสิ่งอุบัติขึ้นจากเต๋า
จึงไม่มีสิ่งใดอาจฝ่าฝืนเต๋าได้
เมื่องานของเต๋าสำเร็จลุล่วงลง
ก็มิได้เข้าครอบครอง
เต๋าถนอมและบำรุงเลี้ยงสรรพสิ่ง
แต่ก็มิได้ตั้งตนเป็นเจ้าของ
การดูแลของเต๋าปราศจากกิเลสตัณหา
ดังนั้นอาจจะกล่าวได้ว่าเต๋าเป็นสิ่งเล็ก
และจากการเป็นที่อยู่อาศัยของสรรพสิ่ง
ก็อาจจะกล่าวได้อีกว่าเต๋าเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่

ด้วยเหตุที่เต๋าไม่เคยประกศความยิ่งใหญ่
ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงบั้นปลาย
ความยิ่งใหญ่ของเต๋าจึงปรากฎขึ้นและคงอยู่

จากหนังสือวิถีแห่งเต๋า คัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง