มิโซ เปรี้ยว
วันอาทิตย์ 1 กุมภาพันธ์ 2009
51
มิโซ เปรี้ยว
พระประจำครัวไดเรียวที่วัดของบันเคอิ ตั้งใจจะดูแลสุขภาพของอาจารย์ผู้เฒ่าของเขาอย่างดี
ที่สุด เขาจะให้มิโซสด (น้ำแกงเต้าเจี้ยว) น้ำเต้าหู้ผสมข้าวสาลีและยีสต์ซึ่งมัก จะทำให้บูด
บ่อยๆ บันเคอิสังเกตเห็นว่าท่านได้รับมิโซที่ดีกว่าของพวกศิษย์ จึงถามว่า “ใครเป็นพ่อครัวตอนนี้”
ไดเรียวถูกส่งตัวมาหาท่าน และบันเคอิได้รับคำแนะนำว่าตามอายุของท่านและตำแหน่ง่ของท่าน
ควรฉันมิโซสดที่เขาจัดมา ดังนั้นท่านจึงพูดกับพ่อครัวว่า “ดีแล้ว เจ้าคิดไว้ได้เลยว่าเราจะไม่ฉัน
อะไรอีกต่อไป”
เมื่อท่านพูดจบ ก็เข้าไปในห้อง แล้วขัดกลอนประตู
ไดเรียวนั่งอยู่ด้านนอก ขอให้อาจารย์ยกโทษให้ บันเคอิไม่ตอบ
เป็นเวลา 7 วัน ที่ไดเรียวนั่งอยู่ด้านนอก และบันเคอินั่งอยู่ด้านใน ในที่สุด ศิษย์ทนไม่ไหว จึงร้อง
เรียกบันเคอิด้วยเสียงอันดัง
“ท่านอาจารย์เป็นฝ่ายถูก อาจารย์ผู้อาวุโส ศิษย์หนุ่มคนนี้ยังต้องฉัน ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่สามารถ
ไปไหนมาไหนได้อีก ถ้าเขาไม่ได้ฉันอีก”
บันเคอิเปิดประตู ท่านยิ้มและบอกกับไดเรียว
“เรายังยืนยันว่าจะฉันอาหารชนิดเดียวกันกับศิษย์ของเราเมื่อเจ้าได้เป็นอาจารย์ เจ้าจงอย่าลืม
เหตุการณ์นี้”
จากหนังสือ เนื้อเซน กระดูกเซน
Entry Filed under: Zen Flesh Zen Bone. ป้ายกำกับ: ญี่ปุ่น, นิทาน, ปรัชญา, ปริศนาธรรม, วิถี, เซน, เนื้อเซนกระดูกเซน, Zen, Zen Flesh Zen Bone.































![[Valid RSS]](http://www.freeimagehosting.net/uploads/6bd52a3d6d.png)







Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed