ใครจะไปรู้ว่าแพนด้ามันก็พริ้วได้

หลังจากที่ได้เคยดูตัวอย่างหนัง Kung Fu Panda มาอยู่ช่วงนึง ก็มีความรู้สึกว่าเจ๋งแฮะเรื่องนี้ยัง
ไงต้องดูให้ได้ถ้าออกฉายจริงเมื่อไหร่ เจอกัน…  ในที่สุดโอกาสนั้นก็มาถึง (ยิ้มแฉ่งในใจ)

หนังเปิดตัวได้น่าสนใจดี ตอนเล่าเรื่องตำนานของนักรบมังกรผ่านลายเส้นการตูน ดูแนวๆ เหมือน
กำลังดูวงดนตรีแนวพังค์ร็อคเล่น MV แนวกำลังภายใน หุ หุ หุ  แล้วก็เริ่มโยกย้ายส่ายไขมัน…
ไปตามเนื้อเรื่อง อุ๊…  แจ่มโคตรๆ  การดำเนินเรื่องฉับไวเข้าใจง่าย ให้ความรู้สึกของแนวกังฟู

ผสมกับโครงสร้างของชาวเอเซีย (จีน) ได้ดี ผสมกับหลักคำสอนแบบเซนที่ท่านอาจารย์เต่าได้
คอยสอดแทรกไว้ในเรื่อง และแนวคิดหลายอย่างๆ ที่หนังได้แสดงออกมา ถ้าเราสังเกตดีๆ แล้ว
สิ่งเหล่านี้อยู่รอบๆ ตัวเราในโลกปัจจุบัน มันจึงไม่ใช่แค่หนังอนิเมชั่นเพื่อความบันเทิงอย่างเดียว

อย่างที่ พระเอกของเรา นายโพ หมีแพนด้า ตัวพุกลุก ได้ค้นพบสัจจะธรรมที่ว่า “วัตถุหรือสิ่งของ
ต่างๆ ที่พวกเราเห็นว่า ถ้าได้ครอบครองแล้วจะนำมาซึ่งทุกอย่าง แท้ที่จริงแล้วสิ่งต่างๆ ที่พวก
เราตามหานั้น อยู่ใกล้ตัวเราแค่ลมหายใจยังรู้สึก เพียงแต่มองข้ามมันไปและยังไม่รู้สึก”

สุดท้ายตำนานนักรบมังกรก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และ Master Po ก็ควรค่าแ่ก่การนับถือของเหล่า
ผู้กล้าและชาวบ้านทั้งหลาย เนื่องด้วยการค้นพบสัจจะธรรมของ Master จะถ่ายทอดต่อไปสู่
อนุชนรุ่นหลังต่อไป… (ถ้าไม่เอาแต่กิน หุ หุ หุ )